Over de regenboogbrug en andere bezigheden
Door: Agnes de Haas
Blijf op de hoogte en volg Agnes
22 Mei 2011 | China, Sjanghai
Een regenachtige avond in Shanghai. Na heel veel drukke en gezellige weken zit ik nu dan eindelijk weer eens rustig op een stoel met mijn computer en ben ik ook nog eens niet aan het werk…dat was al even geleden!
Rondtoeren door China verveelt me nooit en bezoek uit Nederland dat net zo blij wordt als ik van alles wat er allemaal op straat te zien is, is dan ook altijd van harte welkom. Afgelopen weken was het de beurt aan Inge, Ronald, Floortje en Anne om Shanghai en Beijing te gaan bekijken. Samen hebben we in twaalf dagen de meeste highlights van Shanghai en Beijing gezien, beide steden uitgebreid per fiets verkend, gegeten bij de bij ons meest geliefde restaurants en daarnaast ook nog een glimp opgevangen van het nachtleven.
Floortje en Anne hebben zich ook goed vermaakt en hun ogen uitgekeken naar alle bezienswaardigheden en vormden zelf ook een echte bezienswaardigheid in het land waar buitenlanders toch echt nog met grote nieuwsgierigheid bekeken worden (en als het even kan dan graag een foto van die buitenlander voor op de schoorsteenmantel , westerse kinderen zijn bonuspunten!)
Wat ik het fijnst vond was dat de familie het zelf ook zo leuk vond om eindelijk in het verre China te zijn waar wij al jaren over orakelen maar wat natuurlijk altijd een land uit de boekjes en van de foto’s blijft totdat je er zelf bent. Dat zij met eigen ogen zien hoe leuk China is, dat je hier ’s ochtends weliswaar met een ochtendhumeur kan opstaan maar zodra je op straat loopt, moet dat gewoon over zijn. Er gebeuren teveel grappige dingen om je heen die zorgen voor een lach op je gezicht. Zijn het niet de vogeltjes die in kooitjes aan de lantaarnpalen hangen dan zijn het wel de omaatjes die in een tuinstoel op de stoep met eetstokjes zitten te breien. Als de volgeladen voertuigen nog niet voor genoeg afleiding zorgen, dan is het wel de fietser de je passeert en zijn hoofd zo ver omdraait dat hij bijna tegen een tegemoetkomende auto aanrijdt omdat hij zijn ogen niet kan geloven dat hij zojuist een buitenlander op een fiets heeft ingehaald. Deze dingen zijn allemaal heel erg leuk tijdens een eerste bezoek aan China en zijn ook precies de reden waarom wij inmiddels alweer bijna anderhalf jaar met veel plezier in Shanghai wonen.
Natuurlijk stop je na anderhalf jaar niet meer elke dag op elke straathoek (dat schiet ook niet op als je haast hebt) maar er gaat zeker geen dag voorbij dat ik me niet realiseer hoe bijzonder het is. Zo heb ik onlangs nog een nieuwe wondere wereld ontdekt: de wereld van de expat wives. Nu zat ik daar natuurlijk al een klein beetje in vanwege mijn werk op de Nederlandse School en zoals dat gaat, komt van het een het ander en zo kom ik tegenwoordig voor een project regelmatig over de vloer op de zogenaamde “villa compounds”. De toegangspoort naar een dergerlijke compound doet denken aan Dynastie, de opzet van de villa’s aan Center Parcs en het leven aan Desperate Housewives. Gelukkig zijn de meeste dames met wie ik veel te maken heb voor mijn project ook vol zelfspot en laten ze me erg lachen om, bijvoorbeeld, de diverse bijnamen die “binnen de gate” gebruikt worden; zo zijn er de “handbags”, de “cafe latte bitches” en de “margarita crowd”..ehm ja, het spreekt voor zich. Telkens als ik mijn informatie heb en me weer buiten de Desperate Housewives zone bevind, plof ik neer op de achterbank van een afgeragte Volkswagen Santana taxi en voel ik me vrij. Voor mij geen clubhouse of hekwerk om het huis graag.
Anderhalf jaar Shanghai, enkele maanden Beijing en voor Guido ook nog Zuid-Korea en enkele maanden Guangzhou. We hebben inmiddels veel geleerd over (over)leven in het buitenland. Samen en afzonderlijk van elkaar. Guido in het bedrijfsleven, over contractonderhandelingen met zoveel sterke drank dat je er bijna in blijft, over cultuurverschillen en daarnaast het continue reizen binnen en buiten Azie. Ik meer van de praktische kant van het leven in het buitenland, over klusjesmannen en een leven opbouwen in een stad waar je niemand kent. Over het onderhouden van vriendschappen op afstand en over het leren van een nieuwe taal en uiteindelijk het zoeken en vinden van werk.
Over die nieuwe taal gesproken, ik heb het nog steeds niet opgegeven en leer elke week weer nieuwe dingen. Zo zocht ik laatst naar het juiste woord voor de “elevated roads”. Tot nu toe noemde ik ze altijd vrij in het Chinees vertaald “boven weg” en de taxichauffeurs begrepen altijd wel wat ik bedoelde maar ergens had ik altijd al het gevoel dat dit niet klopte. Totdat ik op een dag de karakters kon ontcijferen. De Elevated Roads heetten in het Chinees “Gao Jia” Gao is hoog of lang en Jia betekent “steiger/raamwerk”. Hoge steiger dus. Prachtig! Bijna net zo mooi als de vertaling van HongQiao, de wijk waar een van de twee vliegvelden van Shanghai ligt en de wijk van de eerder genoemde villa compounds. De letterlijke betekenis van dat woord HongQiao is namelijk ‘Regenboogbrug”. Het zou zo een naam uit Alice in Wonderland kunnen zijn! En laat ik me nou ook net Alice voelen als ik me weer eens onder de "handbags" en de "margarita’s" begeef...
Bijgaand nog een paar fotootjes van de afgelopen maand.
Tot gauw weer, veel groetjes van ons!
Agnes en Guido
Rondtoeren door China verveelt me nooit en bezoek uit Nederland dat net zo blij wordt als ik van alles wat er allemaal op straat te zien is, is dan ook altijd van harte welkom. Afgelopen weken was het de beurt aan Inge, Ronald, Floortje en Anne om Shanghai en Beijing te gaan bekijken. Samen hebben we in twaalf dagen de meeste highlights van Shanghai en Beijing gezien, beide steden uitgebreid per fiets verkend, gegeten bij de bij ons meest geliefde restaurants en daarnaast ook nog een glimp opgevangen van het nachtleven.
Floortje en Anne hebben zich ook goed vermaakt en hun ogen uitgekeken naar alle bezienswaardigheden en vormden zelf ook een echte bezienswaardigheid in het land waar buitenlanders toch echt nog met grote nieuwsgierigheid bekeken worden (en als het even kan dan graag een foto van die buitenlander voor op de schoorsteenmantel , westerse kinderen zijn bonuspunten!)
Wat ik het fijnst vond was dat de familie het zelf ook zo leuk vond om eindelijk in het verre China te zijn waar wij al jaren over orakelen maar wat natuurlijk altijd een land uit de boekjes en van de foto’s blijft totdat je er zelf bent. Dat zij met eigen ogen zien hoe leuk China is, dat je hier ’s ochtends weliswaar met een ochtendhumeur kan opstaan maar zodra je op straat loopt, moet dat gewoon over zijn. Er gebeuren teveel grappige dingen om je heen die zorgen voor een lach op je gezicht. Zijn het niet de vogeltjes die in kooitjes aan de lantaarnpalen hangen dan zijn het wel de omaatjes die in een tuinstoel op de stoep met eetstokjes zitten te breien. Als de volgeladen voertuigen nog niet voor genoeg afleiding zorgen, dan is het wel de fietser de je passeert en zijn hoofd zo ver omdraait dat hij bijna tegen een tegemoetkomende auto aanrijdt omdat hij zijn ogen niet kan geloven dat hij zojuist een buitenlander op een fiets heeft ingehaald. Deze dingen zijn allemaal heel erg leuk tijdens een eerste bezoek aan China en zijn ook precies de reden waarom wij inmiddels alweer bijna anderhalf jaar met veel plezier in Shanghai wonen.
Natuurlijk stop je na anderhalf jaar niet meer elke dag op elke straathoek (dat schiet ook niet op als je haast hebt) maar er gaat zeker geen dag voorbij dat ik me niet realiseer hoe bijzonder het is. Zo heb ik onlangs nog een nieuwe wondere wereld ontdekt: de wereld van de expat wives. Nu zat ik daar natuurlijk al een klein beetje in vanwege mijn werk op de Nederlandse School en zoals dat gaat, komt van het een het ander en zo kom ik tegenwoordig voor een project regelmatig over de vloer op de zogenaamde “villa compounds”. De toegangspoort naar een dergerlijke compound doet denken aan Dynastie, de opzet van de villa’s aan Center Parcs en het leven aan Desperate Housewives. Gelukkig zijn de meeste dames met wie ik veel te maken heb voor mijn project ook vol zelfspot en laten ze me erg lachen om, bijvoorbeeld, de diverse bijnamen die “binnen de gate” gebruikt worden; zo zijn er de “handbags”, de “cafe latte bitches” en de “margarita crowd”..ehm ja, het spreekt voor zich. Telkens als ik mijn informatie heb en me weer buiten de Desperate Housewives zone bevind, plof ik neer op de achterbank van een afgeragte Volkswagen Santana taxi en voel ik me vrij. Voor mij geen clubhouse of hekwerk om het huis graag.
Anderhalf jaar Shanghai, enkele maanden Beijing en voor Guido ook nog Zuid-Korea en enkele maanden Guangzhou. We hebben inmiddels veel geleerd over (over)leven in het buitenland. Samen en afzonderlijk van elkaar. Guido in het bedrijfsleven, over contractonderhandelingen met zoveel sterke drank dat je er bijna in blijft, over cultuurverschillen en daarnaast het continue reizen binnen en buiten Azie. Ik meer van de praktische kant van het leven in het buitenland, over klusjesmannen en een leven opbouwen in een stad waar je niemand kent. Over het onderhouden van vriendschappen op afstand en over het leren van een nieuwe taal en uiteindelijk het zoeken en vinden van werk.
Over die nieuwe taal gesproken, ik heb het nog steeds niet opgegeven en leer elke week weer nieuwe dingen. Zo zocht ik laatst naar het juiste woord voor de “elevated roads”. Tot nu toe noemde ik ze altijd vrij in het Chinees vertaald “boven weg” en de taxichauffeurs begrepen altijd wel wat ik bedoelde maar ergens had ik altijd al het gevoel dat dit niet klopte. Totdat ik op een dag de karakters kon ontcijferen. De Elevated Roads heetten in het Chinees “Gao Jia” Gao is hoog of lang en Jia betekent “steiger/raamwerk”. Hoge steiger dus. Prachtig! Bijna net zo mooi als de vertaling van HongQiao, de wijk waar een van de twee vliegvelden van Shanghai ligt en de wijk van de eerder genoemde villa compounds. De letterlijke betekenis van dat woord HongQiao is namelijk ‘Regenboogbrug”. Het zou zo een naam uit Alice in Wonderland kunnen zijn! En laat ik me nou ook net Alice voelen als ik me weer eens onder de "handbags" en de "margarita’s" begeef...
Bijgaand nog een paar fotootjes van de afgelopen maand.
Tot gauw weer, veel groetjes van ons!
Agnes en Guido
-
21 Mei 2011 - 18:50
Bob Verheeke:
Erg leuk om het reisverslag te lezen van het familiebezoek uit Breda. De foto"s laten zien dat er volop genoten is!
Ook verder goede tijden toegewenst! -
22 Mei 2011 - 07:35
Sandra:
Leuk Agnes! Mooie foto's zitten er tussen zeg :) Jammer dat we (o.a.) zo weinig vakantiedagen hebben, ik zou best mijn gezin willen meeslepen om bij jullie vakantie te vieren ;) Die kleine blonde van ons zou al helemaal een bezienswaardigheid zijn, hij is ook al eens door een hele bus Aziaten op de foto gezet toen we in Frankrijk ergens een tussenstop maakten, heel herkenbaar.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
