Van zomers Shanghai naar herfstachtig Beijing

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in de trein van Shanghai naar Beijing. Het is een prachtige trein, comfortabele soft sleepers, met vier personen in een coupé: twee oude mensjes uit Harbin waarvan de vrouw onafgebroken sinaasappels zitten te pellen en dit met een grote tandenloze glimlach aan mij en de Chinese student uit Shanghai aanbiedt. Elk bed heeft zijn eigen flatscreen tv’tje waarop je met een hoofdtelefoon verschillende, ongetwijfeld spannende, Chinese films kunt volgen. Ik laat de keizerlijke kostuumdrama’s en de zoetsappige love story’s even aan me voorbijgaan en probeer op mijn laptop de afgelopen week samen te vatten.

Wat een week! Een aaneenschakeling van ontmoetingen met nieuwe mensen, het bekijken van appartementen, de weg vinden in de stad en elke dag weer het heerlijkste eten. Daarnaast de taalbarrière, al is deze in Shanghai minder groot dan in de rest van China omdat relatief veel mensen Engels spreken of in elk geval een klein beetje Engels begrijpen en je dan weer een eindje verder op weg kunnen helpen. De meeste “Shanghainese” die ik ben tegengekomen zijn erg aardig, nieuwsgierig en gastvrij. Al met al was het een intensieve week en op sommige momenten niet altijd even makkelijk. Een goede vuurdoop zullen we maar zeggen ;-)

Mijn gesprek bij de talenschool waar men leraren Engels zocht, is goed verlopen. Uiteraard ben ik, op zijn Nederlands, alles goed aan het voorbereiden en zoek ik nu alvast dingen te doen en werk voor in januari. Zo werkt het in China dus niet helemaal. Na mijn gesprek met twee dames van de talenschool ging men ervan uit dat ik direct aan de slag kon. Toen ik ze nog eens duidelijk maakte dat ik pas in januari zou willen beginnen, werd er even raar gekeken….het was nu toch pas oktober? Dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Deze mentaliteit moet nog even een plekje gaan krijgen, dingen werken hier gewoon anders, afspraken maak je last minute en wijzigingen geef je ook last minute door. Afgelopen zondag zijn we drie uur lang met de makelaar op pad geweest langs verschillende appartementencomplexen: deze afspraak heb ik op vrijdagmiddag gemaakt en op zondagochtend nog een keer een uurtje verzet, allemaal geen probleem. Ik zie al voor me dat ik in Nederland op vrijdag een makelaar bel en vraag of ik op zondag even naar een stuk of vijf woningen wil gaan kijken...
Maar toen de dames van de talenschool over de eerste schok heen waren, was januari gelukkig ook geen probleem. Hoe en wat zien we tegen die tijd wel….

De ontmoeting met Amerikaanse Sue, vrouw van een collega van Guido, en haar vriendin Karla op donderdag was heel erg leuk. Met de auto met chauffeur zijn we langs alle interessante expat shopping adresjes getoured: de Carrefour, de Hongqiaou Pearl Market, de Nederlandse bakkerij, de Ikea, diverse shopping malls en natuurlijk even heerlijk geluncht aan de Pudong kant van de rivier. Een erg gezellige dag met twee leuke meiden die ik hopelijk volgend jaar nog vaker ga zien.

Door alle afspraken en de grote afstanden in de stad is het niet zo heel veel van sightseeing gekomen als in eerste instantie gepland. Vrijdagochtend heb ik de Lupu brug beklommen. Dit is een grote brug over de Huangpu rivier (die de stad in tweeen splitst) waar een trap over de bogen gemaakt is zodat je bovenop een prachtig uitzicht hebt over de rivier en over de bouwplaats waar momenteel koortsachtig aan de verschillende Expo paviljoens gewerkt wordt. Ik weet nu ongeveer waar het Nederlandse Paviljoen, genaamd “Happy Street” moet komen te staan.

Verder, op een bezoekje aan de Jing’An tempel na, en natuurlijk heel veel fietsen door de French Concession, hebben we het sightseeing gelaten voor wat het was. Als alles meezit heb ik daar het komende jaar meer dan genoeg tijd voor :-), de meeste tijd hebben we nu gestoken in de huizenjacht, bekend worden met de verschillende wijken en dit even goed op ons in laten werken zodat we straks de juiste keuze maken, je tekent namelijk direct een jaarcontract dus het moet wel in één keer goed zijn.

Inmiddels is de trein gestopt in Suzhou, de eerste en enige stop op dit traject dus vanaf nu schommelt het lekker door naar Beijing en val ik zo vast vanzelf in slaap. De twee oude mensjes uit Harbin die in de onderste bedden liggen, snurken er inmiddels al lekker op los dus voordat de lichten uitgaan, ga ik even de oordoppen uit mijn tas halen…

Liefs,
Agnes

P.s. Inmiddels veilig aangekomen en na de nodige taxi perikelen ingecheckt in een schitterend hotel midden in Sanlitun.